W uroczystości uczestniczyli licznie zgromadzeni parafianie, kapłani, zaproszeni goście, przedstawiciele władz samorządowych oraz osoby związane z historią i życiem miejscowej wspólnoty. Swoją obecnością jubileusz uświetnili m.in. ks. Witold Januś, wikariusz prowincjalny, kapłani pracujący wcześniej w parafii, księża rodacy oraz przedstawiciele wspólnoty nowicjackiej. Oprawę muzyczną uroczystości zapewniła Młodzieżowa Orkiestra Dęta z Pacanowa pod batutą kapelmistrza Mariusza Maligi.

Świątynia miejscem spotkania Boga z człowiekiem
W wygłoszonej homilii bp Andrzej Kaleta zwrócił uwagę na szczególne znaczenie świątyni w życiu każdego człowieka wierzącego i całej wspólnoty parafialnej. Podkreślił, że kościoły otaczamy czcią i szacunkiem, żyjąc wiarą, że są to miejsca, które bezpośrednio wiążą ziemię z niebem i człowieka z Bogiem. Wyjaśnił również różnicę między kościołem rozumianym jako budowla a Kościołem będącym wspólnotą ludzi wierzących, czyli mistycznym Ciałem Chrystusa. Nawiązując do bogatej historii miejscowego klasztoru i świątyni, Ksiądz Biskup powiedział:
– Obecnie znajdujemy się w miejscu historycznym, uświęconym tradycją modlitwy bardzo wielu pokoleń. 40. rocznica erygowania waszej parafii to okazja do uwielbienia Pana Boga za liczne łaski, jakich doświadczali gromadzący się tu ludzie.
Hierarcha przypomniał, że świątynia jest miejscem szczególnej obecności Jezusa Chrystusa, a jej centrum stanowią tabernakulum i ołtarz, na którym każdego dnia uobecnia się Ofiara Chrystusa.
– Ta przestrzeń, w której się znajdujemy, jest święta i ma swoją godność, ponieważ jest tu ciągle obecny Jezus Chrystus w tabernakulum. Jest tu także ołtarz, na którym codziennie uobecnia się tajemnica Wieczernika poprzez sprawowanie Ofiary Jezusa na odpuszczenie naszych grzechów. Ta świątynia jest centrum parafii, ponieważ tu bije niewyczerpane źródło Bożej łaski, które pozwala człowiekowi realizować swoje życiowe powołanie. Patrząc na życie w duchu wiary, tutaj się wszystko rozpoczyna i w tym miejscu się kończy – podkreślał bp Andrzej Kaleta. Słowa homilii stały się zachętą do refleksji nad duchowym dziedzictwem parafii, odpowiedzialnością za wspólnotę oraz potrzebą nieustannego budowania osobistej więzi z Bogiem.

Czterdzieści lat historii i duszpasterskiej posługi
Parafia w Stopnicy – Kątach Starych została erygowana 5 października 1986 roku przez biskupa kieleckiego Stanisława Szymeckiego. Od 1979 roku posługę duszpasterską w tym miejscu pełnią księża ze Zgromadzenia Księży Najświętszego Serca Jezusowego, którzy przejęli klasztor od jego wieloletnich gospodarzy – franciszkanów.
Czterdzieści lat istnienia parafii to historia wielu wydarzeń, modlitwy, pracy duszpasterskiej, troski o świątynię i budowania wspólnoty wiary. To także świadectwo zaangażowania kolejnych pokoleń kapłanów, parafian i ludzi dobrej woli.
O znaczeniu jubileuszu i wdzięczności za minione lata mówił proboszcz parafii, ks. Zygmunt Żaczek SCJ:
– 40 lat to czas bardzo wielu wydarzeń, posługi moich poprzedników, to czas budowania wspólnoty wiary.
Proboszcz podkreślił również, że w parafii wciąż żywy jest kult św. Antoniego Padewskiego. Szczególnym wyrazem przywiązania wiernych do patrona jest nowenna odprawiana w każdy wtorek, gromadząca osoby proszące o jego wstawiennictwo i powierzające mu swoje codzienne sprawy.

Świadectwo historii i troski o dziedzictwo
Historia miejsca, w którym dziś gromadzi się wspólnota parafialna, sięga pierwszej połowy XVII wieku. Początki tutejszego klasztoru związane są z fundacją Krzysztofa Ossolińskiego herbu Topór, wojewody sandomierskiego, znanego również jako budowniczy zamku Krzyżtopór, oraz jego żony Zofii z Wojnicza Ciszkowskiej.
Budowę barokowego kościoła pw. św. Marii Magdaleny i św. Franciszka z Asyżu wspierało wiele katolickich rodów szlacheckich. W drugiej połowie XVII wieku do świątyni dobudowano kaplicę św. Anny, której fundatorem był Stefan Bidziński, wojewoda sandomierski, starosta grodowy chęciński i uczestnik bitwy pod Wiedniem.
Tragiczne wydarzenia II wojny światowej nie oszczędziły Stopnicy. Miejscowe kościoły podzieliły los miasta, zamieniając się w gruzy. W okresie powojennym rozpoczęła się ich żmudna odbudowa. Szczególnie ważne prace przy klasztorze i świątyni przeprowadzono w latach 1979–1985. Wówczas wykonano generalny remont klasztoru, przebudowano kaplicę, odnowiono wnętrze kościoła, zabytkowy mur otaczający plac przy świątyni oraz odrestaurowano drogę krzyżową.
W kolejnych latach parafia wzbogaciła się także o nowe obiekty, w tym dzwonnicę, w której znajduje się kaplica przedpogrzebowa. Wszystkie te działania są świadectwem troski kolejnych pokoleń o zachowanie materialnego i duchowego dziedzictwa tego wyjątkowego miejsca.

Nowe organy – dar dla wspólnoty i liturgii
Szczególnym wydarzeniem jubileuszowych obchodów było poświęcenie nowych organów przez bp. Andrzeja Kaletę. Ten piękny instrument, ufundowany dzięki ofiarności darczyńców, będzie przez kolejne lata służył parafialnej wspólnocie, ubogacając liturgię, nadając uroczystą oprawę nabożeństwom i pomagając wiernym w modlitwie.
Podczas podziękowań na zakończenie Eucharystii ks. proboszcz Zygmunt Żaczek SCJ skierował szczególne słowa wdzięczności do wszystkich fundatorów i ofiarodawców nowych organów.
– Niech ten piękny instrument służy przez długie lata naszej wspólnocie, pomaga w modlitwie, ubogaca liturgię i prowadzi serca ku Bogu. Niech każdy dźwięk tych organów będzie wyrazem wdzięczności i uwielbienia Pana Boga – powiedział proboszcz, dziękując za każdą złożoną ofiarę. Proboszcz przypomniał, że jubileusz nie jest jedynie okazją do wspominania przeszłości, ale także zobowiązaniem na przyszłość.
– Czterdzieści lat naszej parafii to nie tylko wspomnienie przeszłości, ale także zobowiązanie na przyszłość. Niech św. Antoni, nasz Patron, nadal otacza nas swoją opieką, wyprasza potrzebne łaski i pomaga nam budować wspólnotę żywą wiarą, wzajemną miłością i jednością – podkreślił. Jubileusz 40-lecia Parafii pw. św. Antoniego Padewskiego w Kątach Starych był przede wszystkim czasem dziękczynienia za cztery dekady samodzielnego życia parafialnego, ale również za wielowiekową historię tego miejsca, za kapłanów i wiernych, którzy pozostawili tu cząstkę swojego życia, oraz za wszystkich, którzy dziś troszczą się o duchowy i materialny rozwój wspólnoty. Niech poświęcone nowe organy przez długie lata rozbrzmiewają pieśnią uwielbienia, a św. Antoni Padewski nieustannie wyprasza potrzebne łaski wszystkim parafianom. Niech kolejne lata będą czasem umacniania wiary, jedności i wzajemnej życzliwości.

Bogu niech będą dzięki za 40 lat istnienia parafii!